Θα μπει φυλακή ο 89χρονος που άνοιξε πυρ σε ΕΦΚΑ και Εφετείο; Ο Κωνσταντίνος Γώγος εξηγεί στον FLASH

Αίσθηση σε όλη τη χώρα συνεχίζει να προκαλεί η ένοπλη επίθεση ενός 89χρονου άνδρα σε υποκατάστημα ΕΦΚΑ και στο Εφετείο στο κέντρο της Αθήνας, ο οποίος άνοιξε πυρ με καραμπίνα μέσα στα δύο δημόσια κτίρια, τραυματίζοντας συνολικά πέντε υπαλλήλους.

Ο ηλικιωμένος άνδρας συνελήφθη ώρες αργότερα στην Πάτρα, οπλισμένος με περίστροφο, ενώ σχεδίαζε να εγκαταλείψει τη χώρα.

Στα σημειώματα που άφησε και σε όσα μετέφερε μέσω του δικηρόρου του, ο ίδιος ισχυρίζεται ότι δεν είχε πρόθεση να αφαιρέσει κάποια ζωή και ότι προχώρησε σε αυτήν την πράξη για να «διαμαρτυρηθεί» απέναντι σε ΕΦΚΑ και δικαστήρια που του είχαν στερήσει ένα κομμάτι σύνταξης που διεκδικούσε επί χρόνια από το ελληνικό Δημόσιο.

Η προχωρημένη ηλικία του δράστη, το φερόμενο παρελθόν του με προβλήματα ψυχικής υγείας και η άδεια οπλοφορίας που φέρεται να πήρε στα 81 του χρόνια, έχουν ήδη πυροδοτήσει μια συζήτηση τόσο για το πώς αυτός ο άνθρωπος κατέληξε να έχει στα χέρια του ολόκληρο οπλοστάσιο, όσο και για τα μέτρα ασφαλείας σε δημόσιες υπηρεσίες και δικαστήρια.

Παράλληλα, εύλογο είναι το ερώτημα κατά πόσο ο 89χρονος θα προφυλακιστεί ή θα εκτίσει ποινή στη φυλακή εφόσον καταδικαστεί για τις πράξεις του.

Για το ζήτημα αυτό μιλά στον FLASH ο διακεκριμένος δικηγόρος Κωνσταντίνος Γώγος, εξηγώντας τι προβλέπει ο νόμος.

Τι ισχύει για το «ακαταλόγιστο»

«Η ηλικία και τα ψυχιατρικά προβλήματα είναι λόγοι για να μην καταλήγει κανείς στη φυλακή και είναι απόλυτα φυσιολογικά», τόνισε ο κ. Γώγος, περιγράφοντας τις γενικές αρχές του νόμου.

«Υπάρχουν διατάξεις που αφορούν την προσωρινή κράτηση, δηλαδή πώς θα αντιμετωπιστεί ένας άνθρωπος που έχει τελέσει κάποιο αδίκημα, μετά τη σύλληψή του, την περίοδο της ανάκρισης», είπε. «Είναι άλλο πράγμα τι θα γίνει όταν φτάσει να καταδικαστεί και μετά».

«Υπάρχουν δύο κατηγορίες. Οι άνθρωποι που έχουν πλήρη στέρηση της διανοητικής τους ικανότητας και οι άνθρωποι εκείνοι που έχουν μερική στέρηση της διανοητικής τους ικανότητας. Οι πρώτοι έχουν παντελή δικαιοπρακτική έλλειψη, όπως λέμε, δηλαδή δεν έχουν αίσθηση των πράξεών τους», εξήγησε ο Κωνσταντίνος Γώγος.

Όπως είπε, για αυτές τις περιπτώσεις, που εμπίπτουν στο γνωστό «ακαταλόγιστο», αποφαίνεται ψυχίατρος δημόσιου νοσοκομείου.

«Αυτός ο άνθρωπος τότε δεν προφυλακίζεται. Αντίθετα, αν κριθεί από τα ψυχιατρικά όργανα ότι είναι επικίνδυνος για τον εαυτό του και για τους τρίτους, δεν αφήνεται ελεύθερος. Κρατείται όχι στη φυλακή, αλλά σε ψυχιατρική κλινική».

Επισημαίνει, ωστόσο, ότι υπάρχει η περίπτωση του «μερικά ακαταλόγιστου», όταν αυτός που τελεί το αδίκημα έχει στιγμιαία απώλεια συνείδησης. «Στην περίπτωση αυτή κρατείσαι είτε στην ψυχιατρική πτέρυγα των φυλακών είτε κρατείσαι κανονικά στις φυλακές, αλλά σε κάθε περίπτωση με την επίβλεψη ψυχιάτρου».

Εφόσον το δικαστήριο, στην απόφασή του πλέον, κρίνει ότι ο κατηγορούμενος έχει το ακαταλόγιστο, τότε ο καταδικασθείς κρατείται σε ψυχιατρική δομή.

«Σε αυτήν την περίπτωση δεν υπάρχει έκτιση ποινής. Κρατείται ουσιαστικά επ’ αόριστον, μέχρι να κριθεί από ψυχιατρική εξέταση ότι ο άνθρωπος αυτός μπορεί να ενταχθεί ξανά στην κοινωνία», υπογράμμισε ο κ. Γώγος.

«Το βραχιολάκι θέλει χρήματα»

Όσον αφορά την ηλικία, σημείωσε ότι δεν αφορά την προφυλάκιση αλλά την έκτιση της ποινής. «Όταν κάποιος έχει καταδικαστεί πια και είναι από 70 ετών και πάνω, το δικαστήριο αποφασίζει εάν θα του επιτρέψει να εκτίσει το υπόλοιπο της ποινής του στην κατοικία του. Όχι όμως υποχρεωτικά επειδή κάποιος είναι πάνω από 70 χρονών. Μόνο εφόσον το δικαστήριο κρίνει ότι πληρούνται συγκεκριμένοι όροι, τότε επιτρέπεται η κατ’ οίκον κράτηση με βραχιολάκι», εξήγησε.

Ωστόσο, για τον κατ’ οίκον περιορισμό, «πληρώνει ο ίδιος ο καταδικασθείς» ανέφερε, τονίζοντας ότι ο ίδιος ο κρατούμενος πρέπει να φροντίσει οικονομικά ώστε να πληρούνται όλοι οι τεχνικοί όροι «όπως το να υπάρχει σήμα για το βραχιολάκι, το οποίο δεν πιάνει σήμα σε όλη την Ελλάδα». «Πολύ δύσκολα αυτό γίνεται δεκτό», επισήμανε ο Κωνσταντίνος Γώγος, προσθέτοντας ότι συνήθως αυτό αφορά κρατούμενους που έχουν οικονομική άνεση.

Σημείωσε δε ότι όταν η δικαστική έδρα έχει μπροστά της έναν άνθρωπο σε αρκετά προχωρημένη ηλικία, υπάρχει συχνά η τάση να επιβάλλεται μικρότερη σε διάρκεια ποινή.